ម៉ោងប្រែទៅជាថ្ងៃ ថ្ងៃប្រែទៅជាខែ ខែក៏ប្រែទៅជាឆ្នាំ ។ មិនបានប៉ុន្មានផង រយៈពេល2ឆ្នាំក៏បានកន្លងផុតបាត់ទៅហើយ វាពិតជាលឿនខ្លាំងណាស់សម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នាតែ រយៈ2ឆ្នាំដែលបានកន្លងផុតទៅនេះវាយូរអើយសែនយូរសម្រាប់មនុស្សម្នាក់ ដែលនៅទន្ទឹងចាំផ្លូវឲ្យមនុស្សម្នាក់ទៀតដែលបានទៅឆ្ងាយឲ្យគេត្រឡប់មកវិញ ។
រំលងផុតទៅជាយូអ្វីៗក៏ត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូរទៅតាមពេលវេលាផងដែរ តែ......
« ហ្វូត!! រយៈ ពេល2ឆ្នាំហើយដែលឯងបានចេញឆ្ងាយពីយើង តើពេលនេះឯងសុខទុកយ៉ាងម៉េចហើយ ?? ឆាប់ត្រឡប់មករកយើងវិញមកណាហ្វូតយើងនៅរងចាំឯង ចិត្តយើងដែលមានចំពោះឯងគឺនៅដូចដើមជានិច្ចគ្មានថ្ងៃផ្លាស់ប្ដូរប្រួលប្រែទៅណាឡើយហ្វូត យើងនៅរងចាំឯងនៅផ្ទះរបស់យើង ផ្ទះដែលយើងធ្លាប់បានបង្កើត អនុស្សាវរីយ៍ល្អៗជាមួយគ្នាកន្លងមកនោះអី ឆាប់ត្រឡប់មកវិញមកណា ...... ឃូសៗ....យើងនៅរងចាំឯងហ្វូត....» សម្លេងមួយៗបានពោលឡើងទាំងណែនក្នុងទ្រូងបានបន្លឺឡើងខណៈពេលដែលមនុស្សម្នាបក្សាបក្សីទាំងឡាយបាន និន្ទ្រា លក់អស់ហើយនោះ
ពោលចប់លោកហ្លួងជេមក៏បានដើរចាកចេញពីមុខបន្ទប់ដែលហ្វូតធ្លាប់បានរស់នៅទៅនោះហើយក៏បាន ដើរសម្ដៅទៅកាន់បន្ទប់របស់ខ្លួនវិញដោយមិនអស់អាឡៃសោះឡើយ
-ព្រឹកថ្ងៃថ្មី
អ្នកបម្រើរគ្រប់គ្នាម្នីម្នាបំពេញការងាររបស់ពួកគេរាងៗខ្លួននៅក្នុងផ្ទះមួយនេះយ៉ាងមមាញឹក អ្នកខ្លះជូតតុ អ្នកខ្លះ ជូតទូ អ្នកខ្លះទៀតក៏ធ្វើម្ហូប រៀបចំផ្ទះ ។ល។
« ពួកឯងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះយើងឃើញលោកហ្លួងទៅឈរស្រងូតស្រងាត់នៅមុខបន្ទប់របស់ហ្វូតរាល់ថ្ងៃ មិនដែលខានថ្ងៃណាមួយថ្ងៃនោះឡើយ មិនដឹងថាលោកហ្លួងអត់ធ្មត់ប៉ុណ្ណានោះទេដែលត្រូវនៅរងចាំមនុស្សម្នក់ដែលគ្មានសង្ឃឹមសូម្បីតែបន្តិចថានឹងអាចត្រឡប់មករកលោកបានវិញនោះ » អ្នកបម្រើមួយក្រុមបានឈរមើលពីដំណើររបស់លោកហ្លួងជេមពីក្រោយហើយក៏នាំគ្នានិយាយខ្សិបខ្សៀវគ្នាតាមទម្លាប់ដែលមនុស្សយើងចង់ដឹងចង់ឮនឹងឯង
« បានហើយ ! ធ្វើការរបស់យើងវិញទៅល្អជាងកុំទៅចេះដឹងរឿងរបស់ម្ចាស់យើងអី ព្រោះរាល់ថ្ងៃនេះយើងសែនអាណិតលោកហ្លួងក្រៃលែងហើយ ដែលបានមកឃើញលោកនៅក្នុងសភាពបែបនេះនោះ » អ្នកបម្រើដែលមើលទៅមានវ័យចំណាស់ជាងគេនៅក្នុងចំណោមហ្វូងអ្នកបម្រើជាច្រើនដែលបានផ្ដុំគ្នានិយាយនោះបានលើកឡើងទាំងទឹកមុខស្រងូតស្រងាត់មានចិត្តអាណិតលោកហ្លួងជាពន្ធពេក
បន្ទាប់ពីនោះពួកអ្នកបម្រើក៏បានបំបែកគ្នាធ្វើការងាររាងៗខ្លួនវិញទៅ ។
« អាយ!!!............»
មិនបានប៉ុន្មានផងស្រាប់តែឮសម្លេងស្រែកចាចពីខាងក្រៅផ្ទះមក
« អ្នកនាង!! »
« អ្នកនាងកេស !!...... »
« ហាស់ !! អ្នកនាងកេស ......... »
គ្រប់គ្នាផ្អើលឆោឡោស្រែកភ័យតក់ស្លុតព្រោះតែសម្លេងស្រែករបស់អ្នកនាងកេសដែលស្រែកចាចធ្លាក់ពីលើកាំជណ្ដើរផ្ទះអម្បាញ់មិញនេះ ។
« ទៅហៅពេទ្យហ្លួងមកពួកឯង! »
« អត់ទេយើងគិតថាគួរតែទៅហៅលោកហ្លួងមកសិន
ល្អជាង »
« អឺ!! ចឹងក៏ប្រញ៉ាប់ទៅៗ លោកហ្លួងគឺនៅមុខបន្ទប់ផ្ទះរបស់ហ្វូត ឆាប់ទៅឲ្យលឿនឡើង »
ពេនិងពីមស្ទើរតែហក់មកពីលើផ្ទះដែរហើយកាលដែលបានឃើញអ្នកនាងរបស់ខ្លួនជួបគ្រោះថ្នាកើបែបនេះ ទើបប្រញ៉ាប់ប្រញ៉ាល់ភ័យស្លន់ស្លោរកធ្វើអ្វីក៏លែងត្រូវអស់ទៅហើយ
លោកហ្លួងបានមកដល់ក៏បញ្ជាឲ្យឆាយនឹងដាំទៅហៅពេទ្យហ្លួងមកជាបន្ទាន់ ដើម្បីព្យាបាលឲ្យអ្នកនាងកេស ។
អ្នកបម្រើផ្ដុំគ្នាមកមើលអ្នកនាងកេសព្រាត មាត់ចេចចាច មាត់បេះបួយចំពួយម្កាក់ក៏ចាប់ផ្ដើម បន្លឺឡើងម្ដងបន្តិចៗ រហូតដល់អ្នកបម្រើរបស់អ្នកនាងកេសបានស្ដាប់ឈឺចុកចាប់ ខឹងក្រោធ ភ្លាមៗ ក៏បានស្ទុះទៅបង្ករឿងនឹងអ្នកនិយាយនោះតែម្ដង ធ្វើឲ្យរឹតតែ ចលាចល ពេញផ្ទះថែមទៀត ។
« ហឺម!!សតិមិនសូវល្អបែបនេះហើយនៅត្រូវមកជួបនឹងរឿងបែបនេះទៀតគិតទៅកម្មពាវាមានពិតមែនវើយពួកឯង ...ហាសៗ.....! » សម្លេងខ្សឹបខ្សៀវសើចចំអកនៅតែបន្ត......
« នែ៎!! ពួកឯងស្ងាត់បន្តិចទៅបានទេ !! » អ្នកនាងកាន់យ៉ាសម្លឹងមុខអ្នកបម្រើស្ដីឲ្យខ្លាំងៗ
«..........» ពួកអ្នកបម្រើនាំគ្នាស្ងាត់មិនហ៊ានសូម្បីហើបមាត់ត
« គីត ភីម បងទាំងពី ទៅហៅបងវ៉ាន់មក ហើយក៏ នៅមើលថែកេសទាំងបីនាក់នឹងទៅ ឲ្យពេនិងពីមមកតាមខ្ញុំវិញ »
«ចាស!!អ្នកនាង.......»
-មកដល់ក្នុងសួន
« ពេ ពីម ឆាប់និយាយប្រាបយើងមកថា ហ្វូតគេនៅទីណា ?? មកដល់ដំណាក់កាលនេះហើយឆាប់និយាយមក កុំឲ្យរឿងកាន់តែអាក្រក់ជាងនេះទៀតអី » នាំពេនិងពីមដល់សួនហើយអ្នកនាងកាន់យ៉ាក៏បានបែទៅនិយាយជាមួយអ្នកទាំងពី តែពេនិងពីម នៅតែមិននិយាយអ្វីទាំងអស់ មើលមុខគ្នាលីងឡង់ៗ និយាយទៅមុខមិនរួចសោះ
«......»សង្ងាត់
« យើងដឹងណាថាឯងមិនចិត្តអាក្រក់អីដល់ថ្នាក់នឹងនោះទេ ...... » អ្នកនាងកេសបានអោនទៅជិតអ្នកទាំងពីរបន្តិចហើយក៏យកដៃទៅដាក់លើស្មាអ្នកទាំងពីដោយទឹកមុខជឿទុកចិត្ត
« គឺ!!ខ្ញុំក៏មិនបានដឹងច្បាស់ដូចគ្នាអ្នកនាងព្រោះអីរាល់ពេលអ្នកនាងកេសធ្វើអីក៏មិនសូវឲ្យខ្ញុំដឹងដែរ តែក៏បានឮមកខ្លះៗថាហ្វូតពេលនេះទៅរស់នៅប្រទេសបារាំងជាមួយហ្វ្រេងប្រុសបារាំងនោះបាត់ហើយ តាំងពីពីរឆ្នាំមុនមកម្លេះតែរហូតមកដល់ពេលនេះបាត់ដំណឹងឲ្យឈឹង សូម្បីតែលោកហ្លួងក៏មិនដែលបានដំណឹងពីហ្វូតដែរអ្នកនាង ...... ខ្ញុំដឹងតែប៉ុណ្ណេះទេអ្នកនាងក្រៅពីនេះខ្ញុំមិនដឹងអ្វីទៀតឡើយ » ពេបានលើកដៃសំពះអ្នកនាងកាន់យ៉ាទាំងញ័រដៃទទ្រើក
«........» អ្នកនាងកាន់យ៉ាមិនមាត់តបបានត្រឹមគោះស្មារពេតិចៗហើយក៏សម្លឹងភ្លឹកមួយសន្ទុះទើបងើបដើរទៅយ៉ាងលឿន ពេនិងពីមហៅក៏មិនឮ ទៅណាក៏មិនដឹងអ្នកនឹងកាន់យ៉ាមិនបានងាក់ក្រោយម្ដងទៀតឡើយ ។
-ប្រទេបារាំង
« ហ្វ្រេង !! បងនាំខ្ញុំទៅបេះផ្កាឈូកទៅ !! » ហ្វូតរត់មកទាំងសើចពព្រាយ មើលទៅស្រស់ថ្លាមាំមួនជាងមុនឆ្ងាយខ្លាំងណាស់ ហើយរាងកាយក៏ដូចជាគ្មានជំងឺអ្វីទៀតដែរ ហ្វូតបានកាន់ដៃឲ្យហ្វ្រេងនាំទៅបេះផ្កាឈូកនៅស្រះដែលធ្វើឡើងយ៉ាងពិសេសសម្រាប់ហ្វូត
« បានណា !! ចាំបងនាំទៅ !! » ហ្វ្រេងយំ
_______________________
ចប់ EP18 - វណ្ណៈស្នេហ៍
You are reading the story above: TeenFic.Net