ក្រោយស៑ុងហ៑ុននាំស៑ុននូចេញទៅហុីសុឹងក៏ចាប់នីគីឆាក្ដៅនៅនឹងតុនឹងតែម្ដង អ្នកគ្រប់ធ្វើធម្មតាដូចអត់មានរឿងអីកើតឡើង
" អ្ហាស៎...អ្ហាស៎...អ្ហាស៎...ហុីសុឹង " នីគីរាងកាយលើកអុកលើកភាពរឹងមាំហើយមាត់ក៏ថ្ងូរមិនឈប់
" អ្ហាស៎...អស្ចារ្យណាស់..អ្ហាស៎ " ហុីសុឹងដៃកាន់ចង្កេះលើកអុកមិនឈប់សោះហើយ
" ហួយយ...ក្ដៅមុខភាយៗហើយនៀក " ជិងវ៉ុនអង្គុយមើលសកម្មភាពគេកំពុងតែរោលរាលក៏និយាយឡើងបែបក្ដៅខ្លួនតិចៗ
" ជុងវ៉ុនមកនេះមក យើងលេងអែងម្ដង " ជេគបក់ដៃហៅជុងវ៉ុន ជុងវ៉ុបក៏ងើបមមតាមទៀតកូននឹងហាច់ដៃលនឹងហាស៎
" អឹប..." មកដល់តុមិមទាល់ត្រូវជេគទាញើមកបឺតជញ្ជក់មាត់គ្នាជុងវ៉ុនក៏ថើបតបតមិនឲដាច់ទាល់តែសោះ
" អ្ហឹស...អឹម " ជុងវ៉ុនអង្គុយលើកភ្លីរបស់ជេគខ្នងក៏ទល់នឹងតុអាហារបែរខ្នងដាក់គ្រប់គ្នាមាត់វិញមិនព្រមដល់ពីគ្នាសោះ
" អ្ហាស៎...អ្ហាស៎...អា...ជេគ " ជុងវ៉ុនតហរូវងើយឡើងលើភ្លាមព្រោះថាជេគខាំបឺតកញ្ចឹង-កគេខ្កាំងតាមចិត្តចង់
ខ្វោក...
" ជេគ...អ្ហាស៎...ស្រៀវណាស់...អ្ហាស៎..." មាត់ថ្ងូរទេតែដៃវិញរុញក្បាលគេឲបែតជញ្ជក់ចុងដោះខ្លួនអែងថែមតាំងខាំមាត់ស្រៀវហើយ
" ជុបៗ...ជុបៗ...អ្ហឹស...អ្ហឹស...អ្ហាស៎ " ជុងវ៉ុនក៏បើមាត់ថ្ងូរឡើងខ្លាំងព្រោះថាជេគលិឌកហរលោះចុងឈើរីធ្វើឲវាស្រៀវស្រួលថ្ងូរមិនឈប់
" អ្ហឹស...អ្ហឹស...អឹម " ជុងវ៉ុនទាញ់មុខរបស់ជេគយកមកបឺតជញ្ជក់មាត់គ្នាដៃក៏លូកចូលក្នុងខោរបស់ជេគកសាកកូនប្រុសគេតិចៗដែល
" អ្ហឹស...អ្ហាស៎...អ្ហឹស...អា.." ជេគថ្ងូរដោយក្ដីស្ខព្រោះថាបានដៃដែលជំនាញសាករបស់គេមិនឲទាស់ចិត្ត
" មើលហ៎..." ជេយ៍នឹងជុងស៑ុងអង្គុយមើលដូចមើលរឿងកុនចឹង ( រឿងកុនក្ដៅសាច់ មើលបែបស្រស់ )
" អ្ហាស៎...ហុីសុឹង..អ្ហាស៎..អ្ហាស៎..ស្រួលណាស់...បុកឲខ្លាំងៗមក..អ្ហាស៎..អ្ហាស៌..." នីគីថ្ងូរផងស្រួលផងនេះមិនមែនថ្នមសំឡេងទេ
" អ្ហាស៎...អឹម " ហុីសុឹងខាំមាត់សមកលឹងមើលរាងកាយពីក្រោយរបស់នីគីព្រោះថាមានទាក់ទាញ់ពេក
++ អ្នកនៅក្នុងបន្ទប់ឯណេះម្ដង ++
" អ្ហាស៎...ស៑ុងហ៑ុន...អ្ហាស៎...អ្ហាស៎...កុំខ្លាំងពេក..អ្ហាស៎..អ្ហាស៎.." ស៑ុននូរាងកាយរលាក់កាន់តែខ្លាំងដៃក៏តោង-កអ្នកខាងលើដែលសម្រុកមិនដកសោះ
" អ្ហាស៎...អ្ហាស៎...នៅតែតឹងណែន...បងខានសុីអូនយូរហើយ...អ្ហាស៎..អ្ហាស...ណាស់លោកអើយ " ស៑ុងហ៑ុនចលនាចងហកេះកាន់តែលឿនភ្នែកក៏សម្លឹងមើលអ្នកខាងក្រោមដែលថ្ងូររហឹស
" អ្ហាស៎...អ្ហាស៎...បើអូនជាស្រីមានកូនយូរណាស់ទៅហើយ " ស៑ុននូនិយាយឡើងដៃក៏ខ្ងាវខ្នងរបស់ស៑ុងហ៑ុន
" អ្ហាស៎...បងក៏ចង់បានកូនដែល...ប៉ុន្តែបងចង់ហុីសុឹងជាអ្នកពពោះកូនរបស់បង...អឹម " ស៑ុងហ៑ុននិយាយហើយក៏អោនបឺតជញ្ជក់បបូរមាត់របស់ស៑ុននូ
" អ្ហឹស...អឹម..លោកហុីសុឹងអាចមានកូនបានដែលហេស...អ្ហាស៎..អ្ហាស៎...បងហ៑ុន...អ្ហាស៎...ឆ្លើយនឹងអូនសិន " ស៑ុននូដកបបូរមាតើចេញហើយក៏យកដៃទប់ទ្រូងហាប់ណែនរួចក៏សួរ
" បានតើ..ឲតែបងខំ..ហុីសុឹងមិនដូចពួកអូនទេ..បើបងធ្វើរាល់ថ្ងៃមានកូនមិនខានទេតែបងមិនទាន់ដោះសហរាយរឿងមួយចំនួន " ស៑ុងហ៑ុននិយាយតែមាត់ទេតែចង្កេះសម្រុកដូចដើម
" អ្ហាស៎...អ្ហាស៎...ចឹងល្អហើយ....អ្ហាស៎..អ្ហាស៎..អូននឹងមានក្មួយឆាប់ៗ " ស៑ុននូញញេមញែកជើងចេញកាន់តែធំដើម្បីសហរួលឲរាងក្រាស់ចាត់ការ
សង្រ្គាមរោលរាលរវាងបីគូនេះក៏ចំពីគូរនោះចំដោយមាន ជេយ៍នេងជុងស៑ុងអង្គុតមើល មួយគូរទៀតចប់ក្នយងបន្ទប់
" ហុីសុឹងកើតអីមែនទេ " ស៑ុងហ៑ុនចេញពីបន្ទប់ជាមួយស៑ុននូក៏សួរឡើងកើតអីបានសន្លប់លើតុចឹង
" បងហុីមិនបានកើតអីទេ គាត់គ្រាន់តែដេកតិចតែប៉ុណ្ណោះ " នីគីនិយយាឡើងពេលនេះនីគីកំពុងតែអង្គុយលើភ្លៅរបស់ជុងស៑ុង
" ហីយ៉ា!! អាហ៑ុនហែហលេងប្រពន្ធអញខ្លាំងម្លេះហាស៎ " ជេគឃើញ-កប្រពន្ធសុតតែស្នាមក៏និយាយឡើង
" កុំភ័យស្អែកដល់ក្រុមហ៑ុនយើងលេងអែងម្ដង..ជុប " ស៑ុងហ៑ុននិយាយហើយក៏ថើបមាត់ជេគបន្តុចហើយក៏លើកបីហុីសុឹងចេញទៅ
" អូនមានឈឺត្រង់ណាទេ អាហ៑ុននេះមិនចេះថ្នមប្រពន្ធអែងសោះហើយ " ជេគពិនិត្យស៑ុននូគ្រប់ពេលគេលេងស៑ុននូថ្នមណាស់តែពួកម៉ាក់គេអត់ទេ
" បងកុំបារម្ភពីអូនអី បារម្ភតែពីខ្លួនស្អែកទៅ..លោកហុីសុឹងនឹងបងហ៑ុនមិនឲបងរួចខ្លួនទេ..ហ្ហាស៎..ហា. មែនទេជុងវ៉ុន " ស៑ុននូនិយាយឡើងព្រោះថាស៑ុងហ៑ុនលែងគេប៉ុននេះហើយលេងប្ដីគេលើសនឹងទៀត
" មែនហើយ..សង្ស័យស្អែកបងជេគដើររួចអត់ផងក៏មិនដឹង " ជុងវ៉ុនសើចកាច់-កលើភ្លៅរបស់ជេយ៍
សំណើចចេះតែបន្តយើងកាត់មកមើលខាងក្នុងឡានឯណេះដែលបើកទៅភូមិគ្រឹះវិញ...
" ចង់ញុាំការ៉េម ហ្ហឹក...ហ្ហឹក...ចង់ញុាំការ៉េម " អួយការហុីស្រវឹងស្រាអ្នកអើយចឹងបានដេកនឹងហាស៎ យំទារការរ៉េមមើលតែក្មេង
" Bambi...កើតអី..កុំយំមើល.." ស៑ុងហ៑ុនដៃមួយជំហៀងបើកឡានដៃមួយទៀតចាប់ដៃរបស់ហុីសុឹង
" បងហ៑ុន..អូនចង់ញុាំការរ៉េម..ហ្ហឹក..ហ្ហឹក.." ហុីសុឹងចាប់ដៃរបស់ស៑ុងហ៑ុនអង្រួនដូចកូនក្មេងទារបៅ
" ញុាំការរ៉េមអីស្មើនេះយប់អាធ្រាតហើយ..មិនឲញុាំទេ " ស៑ុងហ៑ុននិយាយឡើងហាមដាចើខាតមិនឲញុាំទេ
" បងហ៑ុនអូនចង់ញុាំការរ៉េម.." ហុីសុឹងនៅតែនិយាយដដែលៗទារទៀតមិនឲមិនព្រមដាច់ខាត
" បានតែចាំទៅដល់ផ្ទះ.."
" ពិតមែមហេស..បងមិនកុហកអូនណាហី " ហុីសុឹងធ្វើមុខកូនក្មេងដាក់ស៑ុងហ៑ុនធ្វើរាងក្រាស់យើងនៀកទ្រាំសឹងមិនបាន
" បាទ .មិនកុហកទេ ការរ៉េមនេងអត់ចេះរលាយទេ " ស៑ុងហ៑ុនញញឹមខិលដាក់ហុីសុឹង ( គួរយល់ហើយការ៉េមអត់ចេះរលាយ )
" ការ៉េមណាមិនរលាយហ៎ អូនមិនជឿទេ "
" ទៅដល់ភូមិគ្រឹះដឹងហើយអូនសម្លាញ់ " ទឹកមុខបែបខិលនិយាយទាំងញញឹមដាក់ហុីសុឹង
កុំជឿការហុីអើយ អាការរ៉េមអត់រលាយនឹងតាកូនអែងហ៑ានញុាំយ័ត្នស្អែកដើរអត់រួចហារ...
មានណាគេបាបជាងអ្នកអានទេយាយមែន អ្នកនិពន្ធអត់ដឹងទេណាទទួលបាបតែអែងទៅប្រាប់ឲហើយ
២០ vote មកញុមចេញឲអាឡូវ..
You are reading the story above: TeenFic.Net