Unicode

Short Extra : ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင် x ချန်ကျစ်ချူး

“အစ်ကိုယွမ်ဟွိုင်.. ဒီရက်ပိုင်းတွေ ကျွန်တော်နဲ့ ညဘက်အဖော်အိပ်ပေးရလို့ တကယ်ကို အားနာပါတယ်.. အစ်ကိုလည်း ပင်ပန်းနေတော့မှာပဲ.. ဒီနေ့ညတော့ ကျွန်တော့်ဘာသာ အိပ်ရဲသွားပါပြီ.. အဲတာကြောင့် မစိုးရိမ်နဲ့တော့နော်.. အခန်းပြန်ပြီး ကောင်းကောင်းအနားယူဦး..”

ထိုစကားလုံးများက သည်အတိုင်း နားထောင်လျှင် အမှားအယွင်းမရှိ။ ကောင်လေးသည် သရဲကြောက်သော်လည်း ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင်၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင် ကောင်းကောင်း အနားယူနိုင်ရန်အတွက် သူတစ်ယောက်တည်းအိပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပုံပေါ်သည်။

သို့သော် ထိုစကားပြောနေချိန် ကောင်လေးက အတန်ငယ် မဝံ့မရဲဖြစ်နေ၏။ ခေါင်းငုံ့ကာ နားရွက်နီနီလေးဖြင့် အင်္ကျီအစွန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ထို့အပြင် ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင်ကိုလည်း တည့်တည့်မကြည့်ရဲပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ခုခုဖြစ်နေပါလျက် ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နေမှန်း သိသာနေတော့သည်။

ရှောင်ချူး သူ့ကို ဘာတွေဖုံးကွယ်ထားတာလဲ..?

ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင်သည် ကောင်လေးက သူ့ကို ညဘက်မလာစေချင်သည့်အတွက် ဆင်ခြေပေးပြီး အဝေးကိုတွန်းပို့နေမှန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူ့ကို ဘာလို့မပြောပြတာလဲ..? ဒီမတိုင်ခင်က ရှောင်ချူး သူ့ကို ဘာမှမဖုံးကွယ်ဖူးဘူး။ အခု လိမ်ပြောနေပြီဆိုတော့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား..? သူ မသိအောင် နောက်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့နေတာများလား..?

ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင်မှာ မထိန်းနိုင်အောင် လျှောက်တွေးနေမိသည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများ မှောင်မိုက်သွားသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာကတော့ ပြောင်းလဲမှုမရှိ။ သူက အကြောင်းအရင်းမမေးဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် သဘောတူလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါပြီ..”

“အဲတာဆို အနားယူတော့နော် ကိုကိုယွမ်ဟွိုင်…”

ကောင်လေး၏ အမူအရာက စိတ်သက်သာရာရသွားဟန်။

ညသန်းခေါင်ယံအချိန် ဆေးရုံဝင်းထဲ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။

ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင်သည် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားပြီး သွားနေကျလမ်းကြောင်းအတိုင်း ကောင်လေး၏အခန်းရှိရာ ဦးတည်လိုက်သည်။ သူက တစ္ဆေသရဲဖြစ်နေ၍ အခန်းတံခါးဖွင့်ရန်မလိုပေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က တံခါးထဲဖြတ်ဝင်သွားပြီး အခန်းထဲကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူက အကျိုးအကြောင်း မမေးခဲ့သော်လည်း ဂရုမစိုက်ဟု မဆိုလိုပေ။ ရှောင်ချူးက အလွန်ရိုးအသည်။ ကောင်ငယ်လေး အလိမ်ခံရပြီး မကောင်းတာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်သွားမှာကို သူကြောက်မိသည်။

“အဟင့်….”

ဆေးရုံခုတင်ပေါ်မှ ကောင်လေး၏ တိုးသဲ့သဲ့အသံကို ကြားနေရသည်။ ထိုအသံက စောင်လှုပ်သံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

ကောင်လေးက အခန်းထဲမှာရှိနေပြီး ဤနေရာတွင် တခြားဘယ်သူမှမရှိကြောင်း သေချာသွားတော့မှ ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင်လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

သူ့ကို ဘာလို့မလာစေချင်မှန်း မသိပါသော်ငြား ထွေထွေထူထူးမရှိသောကြောင့် ရှောင်ချူး၏ဆန္ဒကို လေးစားပေးရမည်။ သို့နှင့် ကောင်လေးကို တစ်ယောက်တည်းအိပ်ခွင့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင်က ထိုအတွေးနှင့်အတူ လှည့်ထွက်ရန်ပြင်၏။ သို့သော် ထိုအခိုက် ကောင်လေး၏အသံက အနည်းငယ် ပိုကျယ်လာသည်။ သာယာစိတ်နှင့်အတူ အတင်းဖိနှိပ်ထားရဟန်တူသော ချိုမြိန်လှသည့် ညည်းသံလေး…

ဒါက…

ကိုလူချောမှာ အံ့ဩစိတ်ကြောင့် မျက်လုံးပြူးသွားရသည်။ ချက်ချင်း နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ခုတင်ပေါ်ကို သေချာလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ညအမှောင်ထုက တစ္ဆေသရဲတစ်ကောင်၏ အမြင်အာရုံအပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိ။ အစောပိုင်းက သာမန်ကာလျှံကာ ကြည့်လိုက်သဖြင့် စောင်ခြုံကာ ကွေးကွေးလေး လဲလျောင်းနေသော ကောင်လေး၏ နောက်ကျောပြင်ကိုသာ မြင်ခဲ့ရသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တော့ အနားကပ်သွားပြီး သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်၏။ စောင်က အတော်လေးပါးပြီး ကောင်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က တသိမ်သိမ့်တုန်ယင်နေကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ပူးကပ်ထားပြီး ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ကောင်လေး၏ အသက်ရှူသံက မူမမှန်ဘဲ သာယာစိတ်အပြည့်ဖြင့် ခပ်တိုးတိုးလေး ညည်းညူနေလေသည်။

ရှောင်ချူးက သူ့ကို ဘာလို့မလာစေချင်မှန်း ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင် နားလည်သွားချေပြီ။

သူ၏ရှောင်ချူးက…. တစ်ကိုယ်တည်း အာသာဖြေနေသည်။

ထိုအခိုက် ကောင်လေး၏ လှုပ်ရှားမှုက အနည်းငယ် ပိုမြန်လာပြီး မထိန်းနိုင်အောင် အော်ညည်းလိုက်၏။ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားပြီး စောင်လွတ်သွားသဖြင့် ဖြူဖျော့သည့် ခြေကျင်းဝတ်လေး ပေါ်လာသည်။

သူ၏ရှောင်ချူးက ဘောင်းဘီချွတ်ထားသဖြင့် စောင်ခြုံထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းတွင် ဗလာကျင်းနေသည်။ ဤကောင်လေး ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသည်။

ထိုသို့တွေးမိလိုက်သည့်အခိုက် ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင်မှာ အသိစိတ်လွတ်သူလို ကောင်လေး၏ ခြေကျင်းဝတ်တစ်စုံကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း ငေးကြည့်နေမိသည်။ ချစ်စရာကောင်းအောင် ခြေချောင်းလေးများ ကွေးကုပ်သွားပုံကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ အခန်းထဲမှ လုံးဝပြန်မထွက်နိုင်တော့ပေ။

ထိုအတွေးကြောင့် ဆိုးဝါးတာတစ်ခုခု အမှန်ပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့လေပြီ။

သို့သော် ရှောင်ချူးမဟုတ်ဘဲ သူ့တွင် ဖြစ်ပျက်လာခြင်း…

….. အခုတော့ သူ ရှောင်ချူးကို တကယ်ကြီး ထိတွေ့ချင်လာပြီ။

………………………………………..

TN : ဒါလေးက ရှဲ့ယွမ်ဟွိုင်နဲ့ ချန်ကျစ်ချူးအတွက် Special Episode လေးပါ 💜

………………………………………..

Zawgyi

Short Extra : ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္ x ခ်န္က်စ္ခ်ဴး

“အစ္ကိုယြမ္ဟြိဳင္.. ဒီရက္ပိုင္းေတြ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ညဘက္အေဖာ္အိပ္ေပးရလို႔ တကယ္ကို အားနာပါတယ္.. အစ္ကိုလည္း ပင္ပန္းေနေတာ့မွာပဲ.. ဒီေန႔ညေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ဘာသာ အိပ္ရဲသြားပါၿပီ.. အဲတာေၾကာင့္ မစိုးရိမ္နဲ႔ေတာ့ေနာ္.. အခန္းျပန္ၿပီး ေကာင္းေကာင္းအနားယူဦး..”

ထိုစကားလုံးမ်ားက သည္အတိုင္း နားေထာင္လွ်င္ အမွားအယြင္းမရွိ။ ေကာင္ေလးသည္ သရဲေၾကာက္ေသာ္လည္း ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္၏ က်န္းမာေရးအေျခအေနကို စိုးရိမ္သျဖင့္ ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္ ေကာင္းေကာင္း အနားယူႏိုင္ရန္အတြက္ သူတစ္ေယာက္တည္းအိပ္ရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ပုံေပၚသည္။

သို႔ေသာ္ ထိုစကားေျပာေနခ်ိန္ ေကာင္ေလးက အတန္ငယ္ မဝံ့မရဲျဖစ္ေန၏။ ေခါင္းငုံ႔ကာ နား႐ြက္နီနီေလးျဖင့္ အက်ႌအစြန္းကို ဆုပ္ကိုင္ထားသည္။ ထို႔အျပင္ ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္ကိုလည္း တည့္တည့္မၾကည့္ရဲေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ခုခုျဖစ္ေနပါလ်က္ ဘာမွမျဖစ္သလို ဟန္ေဆာင္ေနမွန္း သိသာေနေတာ့သည္။

ေရွာင္ခ်ဴး သူ႔ကို ဘာေတြဖုံးကြယ္ထားတာလဲ..?

ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္သည္ ေကာင္ေလးက သူ႔ကို ညဘက္မလာေစခ်င္သည့္အတြက္ ဆင္ေျခေပးၿပီး အေဝးကိုတြန္းပို႔ေနမွန္း ခ်က္ခ်င္း သေဘာေပါက္လိုက္သည္။

သူ႔ကို ဘာလို႔မေျပာျပတာလဲ..? ဒီမတိုင္ခင္က ေရွာင္ခ်ဴး သူ႔ကို ဘာမွမဖုံးကြယ္ဖူးဘူး။ အခု လိမ္ေျပာေနၿပီဆိုေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုခု ရွိေနလို႔လား..? သူ မသိေအာင္ ေနာက္တစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ေနတာမ်ားလား..?

ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္မွာ မထိန္းႏိုင္ေအာင္ ေလွ်ာက္ေတြးေနမိသည္။ သူ၏မ်က္ဝန္းမ်ား ေမွာင္မိုက္သြားေသာ္လည္း မ်က္ႏွာအမူအရာကေတာ့ ေျပာင္းလဲမႈမရွိ။ သူက အေၾကာင္းအရင္းမေမးဘဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ သေဘာတူလိုက္သည္။

“ဟုတ္ပါၿပီ..”

“အဲတာဆို အနားယူေတာ့ေနာ္ ကိုကိုယြမ္ဟြိဳင္…”

ေကာင္ေလး၏ အမူအရာက စိတ္သက္သာရာရသြားဟန္။

ညသန္းေခါင္ယံအခ်ိန္ ေဆး႐ုံဝင္းထဲ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေန၏။

ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္သည္ အေပၚထပ္သို႔ တက္သြားၿပီး သြားေနက်လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ေကာင္ေလး၏အခန္းရွိရာ ဦးတည္လိုက္သည္။ သူက တေစၦသရဲျဖစ္ေန၍ အခန္းတံခါးဖြင့္ရန္မလိုေပ။ သူ၏ခႏၶာကိုယ္က တံခါးထဲျဖတ္ဝင္သြားၿပီး အခန္းထဲကို တစ္ခ်က္ေဝ့ၾကည့္လိုက္သည္။

သူက အက်ိဳးအေၾကာင္း မေမးခဲ့ေသာ္လည္း ဂ႐ုမစိုက္ဟု မဆိုလိုေပ။ ေရွာင္ခ်ဴးက အလြန္႐ိုးအသည္။ ေကာင္ငယ္ေလး အလိမ္ခံရၿပီး မေကာင္းတာတစ္ခုခု ျဖစ္ပ်က္သြားမွာကို သူေၾကာက္မိသည္။

“အဟင့္….”

ေဆး႐ုံခုတင္ေပၚမွ ေကာင္ေလး၏ တိုးသဲ့သဲ့အသံကို ၾကားေနရသည္။ ထိုအသံက ေစာင္လႈပ္သံႏွင့္အတူ ထြက္ေပၚလာေနသည္။

ေကာင္ေလးက အခန္းထဲမွာရွိေနၿပီး ဤေနရာတြင္ တျခားဘယ္သူမွမရွိေၾကာင္း ေသခ်ာသြားေတာ့မွ ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္လည္း စိတ္သက္သာရာရသြားသည္။

သူ႔ကို ဘာလို႔မလာေစခ်င္မွန္း မသိပါေသာ္ျငား ေထြေထြထူထူးမရွိေသာေၾကာင့္ ေရွာင္ခ်ဴး၏ဆႏၵကို ေလးစားေပးရမည္။ သို႔ႏွင့္ ေကာင္ေလးကို တစ္ေယာက္တည္းအိပ္ခြင့္ေပးရန္ ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္။

ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္က ထိုအေတြးႏွင့္အတူ လွည့္ထြက္ရန္ျပင္၏။ သို႔ေသာ္ ထိုအခိုက္ ေကာင္ေလး၏အသံက အနည္းငယ္ ပိုက်ယ္လာသည္။ သာယာစိတ္ႏွင့္အတူ အတင္းဖိႏွိပ္ထားရဟန္တူေသာ ခ်ိဳၿမိန္လွသည့္ ညည္းသံေလး…

ဒါက…

ကိုလူေခ်ာမွာ အံ့ဩစိတ္ေၾကာင့္ မ်က္လုံးျပဴးသြားရသည္။ ခ်က္ခ်င္း ေနာက္ျပန္လွည့္ၿပီး ခုတင္ေပၚကို ေသခ်ာလွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။

ညအေမွာင္ထုက တေစၦသရဲတစ္ေကာင္၏ အျမင္အာ႐ုံအေပၚ သက္ေရာက္မႈမရွိ။ အေစာပိုင္းက သာမန္ကာလွ်ံကာ ၾကည့္လိုက္သျဖင့္ ေစာင္ၿခဳံကာ ေကြးေကြးေလး လဲေလ်ာင္းေနေသာ ေကာင္ေလး၏ ေနာက္ေက်ာျပင္ကိုသာ ျမင္ခဲ့ရသည္။

ဤတစ္ႀကိမ္ေတာ့ အနားကပ္သြားၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္လိုက္၏။ ေစာင္က အေတာ္ေလးပါးၿပီး ေကာင္ေလး၏ ခႏၶာကိုယ္တြင္ ကပ္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္က တသိမ္သိမ့္တုန္ယင္ေနေၾကာင္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ေနရသည္။ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ပူးကပ္ထားၿပီး ညင္သာစြာ လႈပ္ရွားေနသည္။ ေကာင္ေလး၏ အသက္ရႉသံက မူမမွန္ဘဲ သာယာစိတ္အျပည့္ျဖင့္ ခပ္တိုးတိုးေလး ညည္းညဴေနေလသည္။

ေရွာင္ခ်ဴးက သူ႔ကို ဘာလို႔မလာေစခ်င္မွန္း ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္ နားလည္သြားေခ်ၿပီ။

သူ၏ေရွာင္ခ်ဴးက…. တစ္ကိုယ္တည္း အာသာေျဖေနသည္။

ထိုအခိုက္ ေကာင္ေလး၏ လႈပ္ရွားမႈက အနည္းငယ္ ပိုျမန္လာၿပီး မထိန္းႏိုင္ေအာင္ ေအာ္ညည္းလိုက္၏။ ခႏၶာကိုယ္က တစ္ခဏမွ် ေတာင့္တင္းသြားၿပီး ေစာင္လြတ္သြားသျဖင့္ ျဖဴေဖ်ာ့သည့္ ေျခက်င္းဝတ္ေလး ေပၚလာသည္။

သူ၏ေရွာင္ခ်ဴးက ေဘာင္းဘီခြၽတ္ထားသျဖင့္ ေစာင္ၿခဳံထားသည့္ ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းတြင္ ဗလာက်င္းေနသည္။ ဤေကာင္ေလး ကိုယ္လုံးတီးျဖစ္ေနသည္။

ထိုသို႔ေတြးမိလိုက္သည့္အခိုက္ ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္မွာ အသိစိတ္လြတ္သူလို ေကာင္ေလး၏ ေျခက်င္းဝတ္တစ္စုံကို မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ ခ်စ္စရာေကာင္းေအာင္ ေျခေခ်ာင္းေလးမ်ား ေကြးကုပ္သြားပုံကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ အခန္းထဲမွ လုံးဝျပန္မထြက္ႏိုင္ေတာ့ေပ။

ထိုအေတြးေၾကာင့္ ဆိုးဝါးတာတစ္ခုခု အမွန္ပင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေလၿပီ။

သို႔ေသာ္ ေရွာင္ခ်ဴးမဟုတ္ဘဲ သူ႔တြင္ ျဖစ္ပ်က္လာျခင္း…

….. အခုေတာ့ သူ ေရွာင္ခ်ဴးကို တကယ္ႀကီး ထိေတြ႕ခ်င္လာၿပီ။

………………………………………..

TN : ဒါေလးက ရွဲ႕ယြမ္ဟြိဳင္နဲ႔ ခ်န္က်စ္ခ်ဴးအတြက္ Special Episode ေလးပါ 💜

………………………………………..