Unicode
ကျယ်ပြန့်သော ခြံကြီးထဲ၏ နေပူကြဲကြီးထဲတွင်
ဒူးထောက်နေသော13နှစ်အရွယ် ကောင်လေး
တစ်ယောက်။ ထိုကောင်လေးရှေ့တွေင် အသက်ခပ်
လတ်လတ်အရွယ် မိန်းမကြီးတစ်ယောက်လဲရှိနေ၏။
"အန်တီရယ် သားတောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး
ကျွန်တော့်ကို ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက်ချေးပေးပါ။
ကျွန်တော်ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"
"ဟဲ့! နင့်လိုကောင်က ငါ့ထဲကပိုက်ဆံချေးပြီးတော့
ဘယ်လိုလုပ်ပြန်ဆပ်နိုင်မှာလဲ! ငါ့မှာဘာပိုက်ဆံမှမရှိဘူး
ပြန်တော့! "
"အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့အန်တီရယ် ကျွန်တော့်အမေက
ဒီနေ့ဆေးရုံတင်ရမှာမို့ပါ အဲ့အတွက်ကျွန်တော့်မှာ
လုံလုံလောက်လောက်ပိုက်ဆံမရှိလို့ အန်တီ့ကိုအကူညီ
တောင်းတာပါ အဲ့လိုတော့မလုပ်ပါနဲ့.."
"နင့်အမေဆေးရုံတင်ရမယ့်ကိစ္စက ငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ!
ချဲရှုံးလို့စိတ်ညစ်နေရတဲ့ကြားထဲ ဘယ်လိုကလေကချေ
တွေက ငါ့အိမ်ရှေ့လာပြီး အာရုံလာနောက်နေလဲမသိဘူး
သွားသွား နင်ထွက်သွားတော့ ငါ့အိမ်ရှေ့မှာ ကျက်သရေ
ယုတ်တယ်"
"ကျစ်!
ရှောင်းကျန့်အရင်တုန်းက အကြောင်းတွေပြန်တွေးရင်း
မျက်ရည်တွေကကျချင်လာသည်။ တစ်ကယ်လို့အဲ့နေ့က
သာ သူပိုက်ဆံချေးလို့ရခဲ့ရင် သူ့အမေလဲ နောင်ဘဝကူး
စရာဘာအကြောင်းအရင်းမှမရှိ။
သူလဲခံပြင်းလွန်းတဲ့စိတ်ကြောင့် ငွေကိုရရင်ရသလို
ရှာခဲ့တယ်။ မိုးရွာရွာနေပူပူ ဘယ်လောက်ပဲပင်ပန်းနေပါ
စေသူဂရုမစိုက်ဘူး အဓိကကသူချမ်းသာလာဖို့ပဲ။
ချမ်းသာလာတဲ့တစ်နေ့ကြရင် သူမရှိဆင်းရဲခဲ့ချိန်တုန်းက
မတူသလို မတန်သလိုဆက်ဆံခဲ့တဲ့သူတွေရဲ့ မျက်ခွက်
တွေကို ပိုက်ဆံတွေနဲ့ပစ်ထည့်ချင်တယ်။
ဒါလားခင်ဗျားတို့ သောက်ရမ်းချစ်တဲ့ငွေဆိုပြီး။
အခုဆိုရင်တော့ သူဟာသူ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေအားလုံး
ပြည့်နေတဲ့ အချိန်ဖြစ်နေပြီမို့ တစ်ချိန်တုန်းက
လူတစ်ယောက်ကို လက်စားချေတဲ့အနေနဲ့
ဆီးကရက်ကိုတစ်ချက်ရှူရှိုက်လိုက်ရင်း ခေါင်းကိုမော့ကာ
အငွေ့တို့ကို မှုတ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းနောက်
ခပ်မဲ့မဲ့အပြုံးတစ်ခုကိုလဲ နှုတ်ခမ်းပါး၌ချိတ်ဆွဲရင်း..
"မာဝမ်လီ မာဝမ်လီ ခင်ဗျားနဲ့ကျွန်တော်တော့
တွေ့ကြပီပေါ့.."
__________________
"မားရယ် သားတောင်းပန်ပါတယ် အဲ့လောင်းကစား
အလုပ်တွေမလုပ်ပါနဲ့တော့လား"
"အို မားကအပျင်းပြေရုံသက်သက်ပါသားရယ်"
"မားရဲ့အပျင်းပြေက!
ရိပေါ်ထပ်ပြောချင်ပေမဲ့လဲ မအေနဲ့သားမို့ စကားတွေ
လွန်သွားမှာဆိုးလို့ သူထပ်မပြောတော့။ ရှိတာမှ
သားအမိနှစ်ယောက်ထဲသာ အ့ကြောင့်မို့ သူစကားမများ
ချင်။
"တော်ပြီမား..သားအပေါ်တက်တော့မယ်"
ရိပေါ်ပြောတာကိုလဲ အာရုံလာပုံမပေါ်။ မားက
ဖဲကိုသာ သဲကြီးမဲကြီးရိုက်နေတော့သည်။ ရိပေါ်လဲ
ဒေါသကလဲထွက် ဝမ်းလဲဝမ်းနည်းသွားတာကြောင့်
ဝုန်းဒိုင်းကြဲကာ အိမ်ပေါ်ကိုတက်လာလိုက်တော့သည်။
"ဟဲ့ ညည်းသားကစိတ်ဆိုးသွားပြီထင်တယ်"
"သူ့ကိုထားလိုက်ပါ သူကအဲ့လိုပဲ။တစ်ဦးတည်းသော
သားဆိုတော့ နဲနဲဆိုးချင်နေတာ လာလာ ငါတို့အဆတ်
ငါတို့ပြန်ဆက်ရအောင်"
"အေအေ"
___________________
ရိပေါ်အခန်းထဲရောက်တာနဲ့ မွေ့ယာပေါ်လှဲချပစ်လိုက်
သည်။ သူအရမ်းစိတ်ညစ်နေပြီ မားကိုလဲအကြီးကြီး
စိတ်ဆိုးပစ်ချင်လှသည်။ လောင်းကစားမလုပ်ဖို့ကို
သူ့မှာတားနေရတာ အကြိမ်တရာမကတော့။ အမြဲတမ်း
အပျင်းပြေဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်ကြီးပဲ ပြနေတော့
သည်။ အပျင်းပြေလို့ပြောပြီး ရှုံးတဲ့ပိုက်ဆံတွေက
မနည်းတော့ဘူးဆိုတာ သူအသိ။
လောင်းကစား လောင်းကစား လူတွေကိုတော်တော်
ပျက်စီးစေတာပဲ။
______________
နောက်ထပ်အသစ်လေးပါဗျ ficပုံစံတူသွားတာလေး
တွေရှိရင် လာပြောကြပါနော် တော်ကြာ ကော်ပီတယ်
ထင်နေမှာဆိုးလို့။ စိတ်ကူးထဲပေါ်လာလို့ ကောက်ရေး
လိုက်ရုံပါပဲနော် hehe"
Zawgyi
က်ယ္ျပန႔္ေသာ ၿခံႀကီးထဲ၏ ေနပူႀကဲၾကီးထဲတြင္
ဒူးေထာက္ေနေသာ13ႏွစ္အရြယ္ ေကာင္ေလး
တစ္ေယာက္။ ထိုေကာင္ေလးေရ႔ွေတြင္ အသက္ခပ္
လတ္လတ္အရြယ္ မိန္းမႀကီးတစ္ေယာက္လဲရိွေန၏။
"အန္တီရယ္ သားေတာင္းပန္ပါတယ္။ ေက်းဇူးျပဳျပီး
ကြၽန္ေတာ့္ကို ပိုက္ဆံနည္းနည္းေလာက္ေခ်းေပးပါ။
ကြၽန္ေတာ္ျပန္ဆပ္ပါ့မယ္"
"ဟဲ့! နင့္လိုေကာင္က ငါ့ထဲကပိုက္ဆံေခ်းၿပီးေတာ့
ဘယ္လိုလုပ္ျပန္ဆပ္ႏိုင္မွာလဲ! ငါ့မွာဘာပိုက္ဆံမွမရိွဘူး
ျပန္ေတာ့! "
"အဲ့လိုမလုပ္ပါနဲ႔အန္တီရယ္ ကြၽန္ေတာ့္အေမက
ဒီေန့ေဆးရံုတင္ရမွာမို႔ပါ အဲ့အတြက္ကြၽန္ေတာ့္မွာ
လံုလံုေလာက္ေလာက္ပိုက္ဆံမရိွလို့ အန္တီ့ကိုအကူညီ
ေတာင္းတာပါ အဲ့လိုေတာ့မလုပ္ပါနဲ႔.."
"နင့္အေမေဆးရံုတင္ရမယ့္ကိစၥက ငါနဲ႔ဘာဆိုင္လို႔လဲ!
ခ်ဲရႈံးလို႔စိတ္ညစ္ေနရတဲ့ၾကားထဲ ဘယ္လိုကေလကေခ်
ေတြက ငါ့အိမ္ေရ႔ွလာၿပီး အာရံုလာေနာက္ေနလဲမသိဘူး
သြားသြား နင္ထြက္သြားေတာ့ ငါ့အိမ္ေရ႔ွမွာ က်က္သေရ
ယုတ္တယ္"
"က်စ္!
ေရွာင္းက်န႔္အရင္တုန္းက အေၾကာင္းေတျြပန္ေတြးရင္း
မ်က္ရည္ေတြကက်ခ်င္လာသည္။ တစ္ကယ္လို႔အဲ့ေန့က
သာ သူပိုက္ဆံေခ်းလို႔ရခဲ့ရင္ သူ႔အေမလဲ ေနာင္ဘဝကူး
စရာဘာအေၾကာင္းအရင္းမွမရိွ။
သူလဲခံျပင္းလြန္းတဲ့စိတ္ေၾကာင့္ ေငြကိုရရင္ရသလို
ရွာခဲ့တယ္။ မိုးရြာရြာေနပူပူ ဘယ္ေလာက္ပဲပင္ပန္းေနပါ
ေစသူဂရုမစိုက္ဘူး အဓိကကသူခ်မ္းသာလာဖို႔ပဲ။
ခ်မ္းသာလာတဲ့တစ္ေန့ၾကရင္ သူမရိွဆင္းရဲခဲ့ခ်ိန္တုန္းက
မတူသလို မတန္သလိုဆက္ဆံခဲ့တဲ့သူေတြရဲ့ မ်က္ခြက္
ေတြကို ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ပစ္ထၫ့္ခ်င္တယ္။
ဒါလားခင္ဗ်ားတို႔ ေသာက္ရမ္းခ်စ္တဲ့ေငြဆိုၿပီး။
အခုဆိုရင္ေတာ့ သူဟာသူ႔ရဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြအားလံုး
ျပၫ့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ေနၿပီမို႔ တစ္ခ်ိန္တုန္းက
လူတစ္ေယာက္ကို လက္စားေခ်တဲ့အေနနဲ႔
ဆီးကရက္ကိုတစ္ခ်က္ရႉရိႈက္လိုက္ရင္း ေခါင္းကိုေမာ့ကာ
အေငြ့တို႔ကို မႈတ္ထုတ္ပစ္လိုက္သည္။ ၄ေနာက္
ခပ္မဲ့မဲ့အၿပံဳးတစ္ခုကိုလဲ ႏႈတ္ခမ္းပါး၌ခ်ိတ္ဆြဲရင္း..
"မာဝမ္လီ မာဝမ္လီ ခင္ဗ်ားနဲ႔ကြၽန္ေတာ္ေတာ့
ေတြ့ၾကပီေပါ့.."
__________________
"မားရယ္ သားေတာင္းပန္ပါတယ္ အဲ့ေလာင္းကစား
အလုပ္ေတြမလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့လား"
"အို မားကအပ်င္းေျပရံုသက္သက္ပါသားရယ္"
"မားရဲ့အပ်င္းေျပက!
ရိေပၚထပ္ေျပာခ်င္ေပမဲ့လဲ မေအနဲ႔သားမို႔ စကားေတြ
လြန္သြားမွာဆိုးလို႔ သူထပ္မေျပာေတာ့။ ရိွတာမွ
သားအမိႏွစ္ေယာက္ထဲသာ အ့ေၾကာင့္မို႔ သူစကားမမ်ား
ခ်င္။
"ေတာ္ၿပီမား..သားအေပၚတက္ေတာ့မယ္"
ရိေပၚေျပာတာကိုလဲ အာရံုလာပံုမေပၚ။ မားက
ဖဲကိုသာ သဲႀကီးမဲႀကီးရိုက္ေနေတာ့သည္။ ရိေပၚလဲ
ေဒါသကလဲထြက္ ဝမ္းလဲဝမ္းနည္းသြားတာေၾကာင့္
ဝုန္းဒိုင္းႀကဲကာ အိမ္ေပၚကိုတက္လာလိုက္ေတာ့သည္။
"ဟဲ့ ညည္းသားကစိတ္ဆိုးသြားၿပီထင္တယ္"
"သူ႔ကိုထားလိုက္ပါ သူကအဲ့လိုပဲ။တစ္ဦးတည္းေသာ
သားဆိုေတာ့ နဲနဲဆိုးခ်င္ေနတာ လာလာ ငါတို႔အဆတ္
ငါတို႔ျပန္ဆက္ရေအာင္"
"ေအေအ"
___________________
ရိေပၚအခန္းထဲေရာက္တာနဲ႔ ေမြ့ယာေပၚလွဲခ်ပစ္လိုက္
သည္။ သူအရမ္းစိတ္ညစ္ေနၿပီ မားကိုလဲအႀကီးႀကီး
စိတ္ဆိုးပစ္ခ်င္လွသည္။ ေလာင္းကစားမလုပ္ဖို႔ကို
သူ႔မွာတားေနရတာ အႀကိမ္တရာမကေတာ့။ အၿမဲတမ္း
အပ်င္းေျပဆိုတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ႀကီးပဲ ျပေနေတာ့
သည္။ အပ်င္းေျပလို႔ေျပာၿပီး ရႈံးတဲ့ပိုက္ဆံေတြက
မနည္းေတာ့ဘူးဆိုတာ သူအသိ။
ေလာင္းကစား ေလာင္းကစား လူေတြကိုေတာ္ေတာ္
ပ်က္စီးေစတာပဲ။
______________
ေနာက္ထပ္အသစ္ေလးပါဗ် ficပံုစံတူသြားတာေလး
ေတြရိွရင္ လာေျပာၾကပါေနာ္ ေတာ္ၾကာ ေကာ္ပီတယ္
ထင္ေနမွာဆိုးလို႔။ စိတ္ကူးထဲေပၚလာလို႔ ေကာက္ေရး
လိုက္ရံုပါပဲေနာ္ hehe"
You are reading the story above: TeenFic.Net