ဘုရားရေး ဇာတ်လိုက်ကရှက်တတ်တယ်

Background color
Font
Font size
Line height

ထျန်ကျားရွေ့ဒီနေ့ အစောထက ဇာတ်လိုက်ကိုအစားအသောက်နဲ့မြူဆွယ်မှာဖြစ်ပါတယ်။အစားအသောက်နဲ့မြူဆွယ်မယ်ဆိုပြီးထျန်ကျားရွေ့ဟင်းချက်တတ်မယ်မထင်လိုက်ပါနဲ့ ကျားရွေ့ကမီးဖိုချောင်ထဲဝင်တဲ့အချိန်ဆိုလို့ စားတဲ့တစ်ချိန်ဘဲဝင်တယ်။ဘာလို့ဆို သူဘာစားချင်စားချင်ယင်လိန်က အမြဲချက်ပေးလို့ပေ။ပြောကာမှ သူယင်လိန်ကိုသတိရသွားသည်။အခုချိန်ယင်လိန်ဘယ်လိုဖြစ်နေမလဲ ငိုနေမလား သူမသိပေ။

"Host mission တွေအကုန်ပြီးရင် hostပြန်လို့ရပါတယ် အရမ်းကြီးစိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့"

"အင်း မြန်မြန်missionတွေပြီးမှ မဟုတ်ရင် ငတုံးဇာတ်လိုက်နဲ့နေရင် ငါပါတုံးတော့မယ်"

Hostရယ် ဇာတ်လိုက်ကိုအရမ်းချစ်တာဘဲနော်~_~

"ဒါနဲ့Hostက ဘာချပ်မလို့လဲ"

"ငါလား ကြက်ဥနဲ့ ကော်ဖီဖျော်ပေးမလို့လေ"

ကျားရွေ့ပြောလဲပြော ကြက်ဥကြော်ဖို့လုပ်တော့သည်။၁၀မိနစ်အကြာ

ရန်အန်း အလုပ်သွားဖို့ပြင်ဆင်စရာရှိတာပြင်ဆင်ပြီးအောက်ထက်ဆင်းလာတော့ တွေ့လိုက်ရသည်ကမြင်ကွင်းကြောင့် ရန်အန်းအံ့ဩသွားတော့သည်။

"ထျန်ကျားရွေ့ မင်းဘယ်လိုတွေဖြစ်နေတာလဲ"

မျက်နှာမှာဟိုတစ်စဒီတစ်စအိုးမဲတွေနဲ့အတူ လက်မှာလဲဆီပူစင်ထားဟန်

"ငါ...မောင်စားဖို့အစားအသောက်လုပ်ပေးနေတာလေ"

ကျားရွေ့ရဲ့အပြောကြောင့် ရန်အန်း ကျားရွေ့ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ နံနက်စားကြောင့်ပြောစရာစကားပျောက်သွားတော့သည်။ကြက်ဥတစ်‌ခြမ်းလုံးဟာမဲတူနေပြီး စားချင်စဖွယ်မရှိပေ။

"ထျန်ကျားရွေ့ မင်းကအစားအစားကိုဖြုန်းတီးနေတာဘဲ"

"အစားအစားကိုဖြန်းတီးရာမကျစေချင်ရင် မောင်စားလိုက်လေ"

"ဘာ....မင်းဟာကစားချင်စဖွယ်မရှိတာ"

"ငါကမောင်အတွင်စားစေချင်လို့လုပ်ထားတာကို"

ပြောလဲပြော ဆီပူစင်တဲ့နေရာကိုကြည့်ကာပြောနေတာကြောင့် ရန်အန်းမယ် လူဆိုးကြီးဖြစ်သွားသလိုခံစားသွားလိုက်ရသည်။

"ကျစ်...မင်းလာခဲ့"

ရန်အန်း ကျားရွေ့ကိုခေါ်ကာဆေးလူးပေးနေတော့သည်။

"အခုမှဘယ်လိုဖြစ်တာလဲထျန်ကျားရွေ့အရင်ကလဲမင်းချက်နေကြဘဲမဟုတ်လား"

"ငါရဲ့ခေါင်းထဲမှာ မောင်ကိုချစ်တဲ့အချစ်တွေဘဲပြည့်နေတော့ အကုန်မေ့ကုန်ပြီး"

ကျားရွေ့သူ့လက်ကိုဂရုတစိုက်ဆေးလိမ်းပေးနေတဲ့ရန်အန်းကိုကြည့်ကာ နှလုံးအခုန်မြန်လာတော့သည်။

"ရပြီး ဒါဆိုငါအလုပ်သွားတော့မယ်"

"မောင် မနက်စာကရော"

"အပြင်မှာဘဲစားတော့မယ် မင်းလဲအပြင်မှာလိုက်စားပေါ့ ငါနောက်မှ ဖေစီဟန်ကိုလိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ မောင်"

"အဝတ်အစားလဲမယ်ဆိုအမြန်သွားလဲ စောင့်နေမယ်"

"အဲတာဆိုခနစောင့်အုံးနော်မောင် ငါအမြန်လဲခဲ့မယ်"

အပေါ်ထက်ကိုလွှာခနလွှာခနတတ်သွားတဲ့ သူကိုကြည့်ကာ ရန်အန်း တွေးမိလိုက်သည်က ထျန်ကျားရွေ့ဘယ်တုန်းကစပ်စလူစိန်ဓါတ်ဗူးပိန်ဖြစ်သွားရတာလဲကိုပေ။
__________________________________

"ထျန်ကျားရွေ့ ဘာစားမှာလဲ"

"မောင့်သဘော မောင့်မှာချင်တာမှာပေ"

"အင်း"

ထျန်ကျားရွေ့ ဇာတ်လိုက်ကိုကြည့်နေမိသည်

ဝတ်ထားတဲ့အင်္ကျီနဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ကွတ်တိဖြစ်ကာရင်အုပ်ကိုပိုမိုပေါ်လွင်စေတဲ့အ‌ပြင် လေးထောင့်မျက်မှန်တပ်ထားတာကြောင့် သူ့ယောင်္ကျားက အချောတကာအချောဆုံးဖြစ်နေတော့သည်။ငတုံးဖြစ်နေတာတစ်ခုဘဲရယ်ကျန်တာကတော့perfectဘဲ။

"Host ကွေးသွားတာလား"

"ငါကအစထဲက ဂျယ်လီပေတံလေ ကြည့်စမ်း ချမ်းနိ ဒီကမ္ဘာမှာ ငါယောင်္ကျားလောက်ဘယ်သူကများချောနိုင်မှာလဲ"

"Hostယောင်္ကျားထက်ချောတဲ့သူတွေမှတစ်ပုံကြီး"

"‌ကျစ် ဒီ system အစုတ်ပလုတ် Faတစ်သတ်လုံးဖြစ်ပါစေ တစ်သတ်လုံးမဟုတ်ဘူးခုနှစ်ဘဝဆက်တိုင်Faဖြစ်ပါစေ"

"ဟာ Host အဲလောက်ကြီးဆုတောင်ပေးတာကလွန်တာပေါ့"

"ပါးစပ်ပိတ်စမ်း ဒီမယ် ငါယောင်္ကျားချောချောလေးကိုငါငမ်းနေတယ် သင်ကြောင့်သူ့တစ်ပါးအငမ်းမပြတ်ပါစေနဲ့ ရှင်းတယ်နော်"

"ရှင်းပါတယ် hostရယ်"

"ကိုယ်ချောတာကိုယ်သိတာမို့မင်းအဲလောက်ကိုယ်ကိုကြည့်စရာကောင်းနေလား"

ငမ်းနေတုန်းစကားပြောလာတာကြောင့် ကျားရွေ့အသားပြုံးကာ

"အမျိုးသားက ဖွတ်ထားချင်လောက်အောင် ချောနေတော့ ငေးကြည့်နေရတာပေါ့"

ကျားရွေ့သူ့စကားကြောင့် နှာရွက်ဖျားတွေရဲတတ်လာပြီးစကားမပြောတော့တဲ့ဇာတ်လိုက်ကြောင့် ဘာများဖြစ်တာလဲစဉ်းစားနေမိသည်။ငါပြောတာဘာမှားလို့လဲ သူအဲလောက်ချောနေတာကြီးကလွန်းတာပေါ့

"Host"

"ဘာလဲ"

"ဇာတ်လိုက်က ရှက်နေတာ"

"ဘာကြီး"

"ဇာတ်လိုက်ကhostစကားကြောင့်ရှက်နေတာလို့"

ချမ်းနိရဲ့စကားကြောင့် ကျားရွေ့အံ့ဩသွားတော့သည်။ ဘုရားရေ ဇာတ်လိုက်ကရှက်တတ်တယ်ပေါ့။ချမ်းနိရဲ့အပြောကြောင့်ဇတ်လိုက်ကိုကြည့်လိုက်တော့အမှန်တကယ်ကြီးရှက်နေတဲ့ပုံပေ။ရှက်နေတာ ဇာတ်လိုက်ရှက်နေတာကဘာလို့အဲလောက်ချစ်ဖို့ကောင်းနေရတာလဲ။ဒီလိုချစ်ဖို့ကောင်းနေရင် အမြဲတမ်းရှက်အောင်စရတောပမှာပေ။
အောက်ကပုံကရန်အန်း‌ဝတ်ထားတဲ့ပုံပါနော်

___________________________________

အစကမတင်တော့ဖို့ဘဲဒါမဲ့cmလေးတွေမြင်တော့အားရှိပြီးတင်ချင်လာရော။မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ နည်းနည်းနောက်ကျမှတင်ဖြစ်ရင်လဲတင်ဖြစ်မယ် မတင်ဖြစ်ရင်လဲမတင်ဖြစ်လောက်ဘူး။ဘာလို့ဆို မနက်ဖြန် ချမ်းရဲ့ Birthday မလို့ပါရှင့်တိုသွားရင်မီယာနီ🫢
Date-19.1.2025(တနင်္ဂနွေနေ့)


You are reading the story above: TeenFic.Net