ភាគ:៤២

Background color
Font
Font size
Line height


  ក្រឡេកមកមើលកន្លែងមួយមានពួកអ្នកការពារជាច្រើននាងនៅក្នុងក្លឹបមួយកន្លែងក៏មានភាពល្បីល្បាញជាខ្លាំងដែរប៉ុន្តែគ្មានអ្នកណាបានដឹងឡើយថានៅក្នុងក្លឹបមួយនេះមានឈ្មួញជួនដូរផ្លូវភេទជនប្រទេសទិញយកក្មេងស្រីជាច្រើននាក់។ពួកគេទាំងអស់នេះចាប់ក្មេងមកមិនរើសមុខឡើយឲ្យតែអ្នកណាឃើញក្មេងហើយក៏ចាប់មកតែម្ដងជាពិសេសក្មេងៗសិស្សសាលាមានជាច្រើននាក់ទៀត។ពួកគេជិតដឹកជញ្ជូនយកក្មេងទាំងនេះចាកចេញទៅក្រៅប្រទេស មិនដែលនឹងខកខាន ។
«ចៅហ្វាយក្មេងស្រីម្នាក់បានខាំអណ្ដាតខ្លួនឯងស្លាប់បាត់ហើយតើពួកយើងត្រូវធ្វើបែបណាទៀតចៅហ្វាយ? ម៉្យាងត្រូវយកក្មេងៗទាំងនេះចេញទៅស្អែកនេះផងទៀត»នាយជាកូនចៅរបស់គេបានប្រាប់ទៅចៅហ្វាយនាយឲ្យបានដឹងពីរឿងមួយនេះដោយសារតែពួកគេត្រូវការតែក្មេងស្រីមួយរយនាក់ប៉ុណ្ណោះដើម្បីនាំចេញប៉ុន្ដែឥឡូវនេះត្រូវបានស្លាប់ម្នាក់ឯងពួកគេមានតែរកក្មេងស្រីម្នាក់ទៀតមកបន្ថែមហើយ ។
«បើអ៊ីចឹងពួកឯងមិនរកឲ្យគ្រប់?»អ្នកជាចៅហ្វាយគេស្ដីបន្ទោសភ្លាមបើដឹងថាមិនគ្រប់ហើយមិនទៅរកម្នាក់ទៀតទៅចាំបាច់អីនៅឈររ៉េរ៉ចាំប្រាប់គេនោះ? ចំជាអត់បានការទាល់តែសោះ ។
« បាទទាន » កូនចៅគេបានលឺសម្ដីចៅហ្វាយនាយនិយាយរួចអស់ហើយបានគេព្រមចេញទៅរកម្នាក់ទៀតបើនៅបន្តដឹងតែស៊ីម៉ាជើងបាក់ចងហកេះរបស់ចៅហ្វាយនាយមិនខាន ។
«សុខចិត្តងាប់ក៏មិនទៅចឹងឬ?ហ៊ឹស!ស្មានតែយើងមិនចេះរកអ្នកផ្សេងទៀតចុះ? ខួរអន់ពិតមែន » គេពោលទាំងញញឹមត្រជាក់គេគ្មានចិត្តថាអាណិតអាសូរដល់ពួកគេទាល់តែសោះហើយគេមិនបានយល់ពីអារម្មណ៍ការភ័យខ្លាចរបស់ក្មេងៗឡើយ ។
   បើនៅលើដងវិថីឯណេះវិញឃើញមាននារីម្នាក់កំពុងតែដើរម្នាក់ឯងបញ្ចេញស្នាមញញឹមមកក៏ដឹងដែរថានាងមានក្ដីសុខប៉ុន្មាននោះពេលបានដើរលេងម្នាក់ឯងគ្មានអ្នកណមករំខានតែនាងពុំបានដឹងនោះទេថាកំពុងតែមានមនុស្សតាមដាននាងពីខាងក្រោយខ្នងមកនាងល្អិតមិនបានចាប់អារម្មណ៍ថាវាប្លែកអីណាស់ណាទេក៏ព្រោះតែនាងមិនចាប់អារម្មណ៍នេះហើយអាចឲ្យពួកអ្នកតាមដាននាងនោះឃើញនាងដោយមិនហត់លាក់ខ្លួនច្រើន ។
«បើដឹងថាបានចេញមកខាងក្រៅម្នាក់ឯងបែបនេះសប្បាយអញ្ចឹងខ្ញុំមកយូរហើយមិននៅតែក្នុងផ្ទះហើយទៅរៀនមកពីសាលាវិញក៏រៀនតែមួយមុខនិងទេ ហ៊ឹម មានខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធបែបនេះបក់មកចំខ្លួនវាត្រជាក់ស្រួលខ្លួនពិតមែន » នាងតូចដើររអ៊ូម្នាក់ឯងឆ្ងល់ច្រើននិយាយពីអ្វីក៏អត់ប្រយោជន៍ដែរប៉ុន្តែអាចឲ្យអ្នកជុំវិញខ្លួនរបស់នាងសើចសប្បាយលេងជាមួយគ្នាដោយមិនបានកើតទុក្ខសោក នាងដើរបណ្ដើរស្ដាប់កាសដែលដាក់ក្នុងត្រចៀកសងខាងរបស់នាងបើណាគេចង់ហៅក៏នាងស្ដាប់មិនដឹងមិនលឺថាពួកគេចង់និយាយអ្វីដែរនាងតូចចេះតែដើរៗទៅមុខរហូតដល់កន្លែងស្ងាត់ជ្រងំនាងដូចជាមានអារម្មណ៍ថាព្រឺៗនៅក្នុងខ្លួនយ៉ាងម៉េចក៏មិនដឹងទេពេលមកដល់កន្លែងមួយនេះឬមួយនាងដើរវង្វេងខុសផ្លូវត្រូវដើរមកហើយតែនាងបានមើលច្បាស់ហើយថាជាផ្លូវមួយនេះ?
( មានអ្នកកំពុងតែតាមដានខ្ញុំ? មិនអាចទេពេលនេះនៅកន្លែងស្ងាត់ផងពួកគេច្បាស់ជាអាចចាប់ខ្លួនខ្ញុំឬៅបានមិនខានទេ ត្រូវតែខលរកជំនួយឲ្យមកជួយហើយ ) យូរៗទៅនាងមានអារម្មណ៍ថាគេកំពុងតាមនាងពីក្រោយហើយឯនាងមិនបានងាកទៅខាងក្រោយទេខ្លាចពួកវាដឹងថានាងបានដឹងខ្លួនហើយនាងល្អិតចុចទូរស័ព្ទរកលេងខលទៅរកបងស្រីម្នាក់ប្រាប់គាត់ឲ្យបានដឹងពីរឿងនេះមុននិងនាងរកខលទៅនាងក៏បានផ្ញើរសារប្រាប់ទៅមុនដែរទើបរកលេខចុចខលពិតមែន ។

« អាឡូបងស្រី » នាងតូចលើកទូរស័ព្ទមកដាក់ក្បែរត្រចៀកហើយបាននិយាយ បងស្រីនាងក៏និយាយតបមកវិញ÷
( ច៎ាស! អូនខលមកបងត្រូវការអី? ) បងស្រីនាងនៅម្ខាងទៀតបានសួរមកនាងតូច ខលទៅនាងស្មានតែចង់បានអ្វីមួយឬត្រូវការឲ្យនាងយកអីឲ្យបែបហ្នឹង ។
«បងមកជួយខ្ញុំផងមានគេកំពុងតែតាមពីក្រោយខ្នងខ្ញុំហើយ...អ៊ឹប...អ៊ឹម... » នាងតូចនិយាយទាំងញ័របបូរមាត់ត្រឹមប៉ុណ្ណឹងរួចហើយក៏មានមនុស្សម្នាក់យកកន្សែងដែលបានដាក់ថ្នាំសន្ដំក្នុងនោះមកបិតច្រមុះនាងតូចធ្វើឲ្យនាងបានសន្លប់បាត់ ទូរស័ព្ទនៅក្នុងដៃមុននេះត្រូវបានធ្លាក់មកដល់ដីទាំងមិនទាន់ចុចបិទទូរស័ព្ទទោះអ្នកកំពុងតែនិយាយជាមួយនិងនាងស្រែកហៅឈ្មោះនាងជាច្រើនដងក៏វាគ្មានន័យដែរព្រោះពួកគេបានលើកលីនាងតូចមិញទៅដាក់ក្នុងឡានរបស់គេដែលបានត្រៀមទុករួចរាល់អស់ទៅហើយ ។

នាងនៅតែមិនទាន់អស់ចិត្តទាល់តែសោះថាមានរឿងអ្វីបានកើតឡ់តចំពោះប្អូនស្រីនិយាយជាមួយគ្នាសុខៗលែងបានលឺសម្លេងនាងបាននិយាយទៀត អ្នកជាបងនេះព្រួយបារម្ភខ្លាំងណាស់នាងបានលឺប្អូនប្រាប់ថាមានអ្នកតាមពីក្រោយឬមួយ?
«ស៊ូមិ.....ស៊ូមិ...ឆាប់រៀបចំកូនចៅប៉ុន្មាននាក់មកតាមខ្ញុំមក » សម្លេងស្រែកប្រាប់កូនចៅរបស់នាងលាន់លឺរន្ទឺពេញទាំងហ្នឹងហើយ នាងមិនអាចៅឈរស្ងៀមបាននោះឡើយ រីហ្វីដារៀបចំខ្លួននាងឲ្យបានរួចនិងចុះពីលើមកដល់ក្រោមនាងជឿជាក់ច្បាស់ណាស់ថាប្អូនស្រីនាងប្រកដជាត្រូវពួកគេចាប់ទៅមិនខានទេបាននាងឲ្យកូនចៅជំនិតហៅអ្នកផ្សេងទៀតឲ្យរៀបចំខ្លួនចេញដំណើរទៅ ។
« ខ្ញុំបានរៀបចំរួចអស់ហើយអ្នកនាង » ស៊ូមិអោនក្បាលនិយាយប្រាប់រីហ្វីដាថាគេបានរៀបចំកូនចៅចាំនាងរួចអស់ហើយនៅឡើយចាំតែបញ្ជារបស់នាងនិយាយប៉ុណ្ណោះបើនាងនិយាយហើយគេនិងទៅធ្វើភ្លាម ។
«បើរួចហើយក៏ចេញដំណើរទៅរកទីកន្លែងមុននេះពីលេខទូរស័ព្ទមួយនេះផងទៅ » រីហ្វីដានាងផ្ដាំឲ្យកូនចៅធ្វើកិច្ចការមួយនេះមុនគេពួកគមិនបានប្រកែកមានតែធ្វើតាមសម្ដីចៅហ្វាយរបស់នាយ ។
«អ្នកនាងមានបញ្ហាអ្វីកើតឡើងទៅទានបានត្រូវរៀបចំកូនចៅទៅជាមួយដែរ?អ្នកនាងអាចនិយាយប្រាប់បានឬនៅ? » ស៊ូមិដែលគេកំពុងតែងឿយឆ្ងល់នោះសួររីហ្វីដាថានិងមានរឿងអីកើតឡើងមកមិនល្អមែនទេទើបត្រូវធ្វើបែបនេះ ។
«គឺជីជីនាងប្រហែលជាត្រូវគេចាប់ខ្លួនទៅបាត់ហើយព្រោះតែមុននេះនាងបានខលមកប្រាប់ថាមានគេតាមដានប៉ុន្តែក៏ត្រូវដាច់បាត់ត្រឹមនេះទៅបានខ្ញុំសង្ស័យថានាងត្រូវគេចាប់ខ្លួនទៅ » រីហ្វីដានាងប្រាប់ពីហេតុផលរបស់នាងដែលធ្វើល្ហន់ៗមួយនេះរួចហើយនាយបានយល់ដោយមិនសួរច្រើនទៀត មនុស្សស្រីដែលគេចាប់ទៅជាជីជីនេះហើយថ្ងៃនេះនាងចេញមកខាងក្រៅម្នាក់ឯងវាប្លែកណាស់ព្រោះតែរាល់ដងនាងមិនដែលទេនាងបានសន្និដ្ឋានមកបែបនេះហើយវាក៏ប្រហែលជាចឹង ។
« អ្នកនាងពួកខ្ញុំរកឃើញតម្រុយហើយទាន »កូនចៅម្នាក់បានរត់មកនិយាយប្រាប់រីហ្វីដាយ៉ាងលឿន ។
« ឯណា? » នាងសួររកថាទីកន្លែងមួយនោះនៅឯណា? កូនចៅម្នាក់នោះបានហុចទូរស័ព្ទដែលគេបានចាប់រកទីកន្លែងដែលរីហ្វីដាបាននិយាយជាមួយជីជីមកប្រាប់រីហ្វីដានាងទទួលយកហើយក៏ដឹងបានភ្លាមថានោះនៅទីកន្លែងណា!
« តោះចាប់ផ្ដើមចេញទៅ » រីហ្វីដានាងបញ្ជាកូនចៅឲ្យទៅតាមផែនទីក្នុងទូរស័ព្ទ ម្នាក់ៗប្រញាប់ឡើងឡានទៅម្នាក់មួយៗដើម្បីបើកចេញទៅអស់ ។


You are reading the story above: TeenFic.Net